از حالت ایستایی خارج شویم
باید رشد کرد رشدی که شخص مسیر را به درجه ای برساند که نوعی ثبات در آن باشد تا مجبور نباشد دائم به نقطه اول برگردد.
تاریخ انتشار : 1396/8/5
بازدید : 196

سوال

چرا باید بینابین نباشیم و به ثبات برسیم؟

پاسخ

زندگی دینی یک راهی است که باید آن را حس کرد. باید به سمتش رفت و آن را با تمام وجود پذیرفت. کسی که گاهی آن را بنا به شرایط احساسی خود قبول می کند و گاهی هم برای احساسی دیگر کنار می گذارد، سر از گروهی در می آورد که قرآن کریم از آن ها با نام مذبذبین بین ذلک یاد می کند.

این افراد زندگی سختی دارند از بودن در هر دو طرف سختی می کشند. آن ها بدبخت هایی هستند که مهمترین خصوصیت آن ها در جا زدن است. رشد و ارتقا در مسیر زندگی آن ها نیست. از سوی دیگر برای آن که به طور دائم مسیر زندگی خود را تغییر می دهند آرامش و طمانینه ای ندارند.

این عده مهمترین کارشان باید فرار از این حالت باشد. والا مصداق کامل خسر الدنیا و الاخره خواهند بود. در دنیا برای آن که به یک ثبات نرسیده اند دچار بدبختی هستند و در آخرت هم برای آن که هیچ رشدی نکرده اند دست کم به جایی دخور نخواهند رسید.

پس باید رشد کرد رشدی که شخص مسیر را به درجه ای برساند که نوعی ثبات در آن باشد تا مجبور نباشد دائم به نقطه اول برگردد.

ارسال نظر