امام زمان علیه السلام؛ عطوف یا خشن؟
داستان تکراری این موضوع که شمشیر آن حضرت تمام رسالت وی در سراسر جهان است، حرفی بی محتوا و بی ارزش است که حتی آیات و روایاتی که در باره آن حضرت نازل و وارد شده، بر خلاف آن هاست.
تاریخ انتشار : 1400/12/29
بازدید : 199

سوال

چندی پیش یکی از دانشجویان سؤال کرده بود که با توجه به منفور بودن شخصیت های تروریستی، چرا حضرت ولی عصر علیه السلام این قدر خشن معرفی می شود؟ چرا ما از یک طرف معتقدیم شخصیت های خشن ضد اسلام و اخلاق هستند اما در عین حال شخصیت حضرت ولی عصر چهره ای خشن معرفی می شود.

پاسخ

در باره سؤال فوق دو نکته قابل ذکر است:

نکته اول: واقع بینی: وقتی با چنین مسایلی مواجه می شویم، برخی قیافه روشنفکری گرفته و بدون هر گونه واقع بینی هر چه جنگ و جهاد را غیر اخلاقی تلقی می کنند. فکر می کنم امروزه کمتر کسی است که زیر بار چنین تصوراتی برود. نباید تصور کنیم حضرت ولی عصر ارواحنا فداه وقتی ظهور کند همه جهان با صلح و آرامش و خوشحالی همگانی اداره می شود. خیر؛ ظهور آن حضرت حتماً با جنگ و خونریزی خواهد بود. حتماً در جهان نزاع رخ خواهد داد و عده ای نیز کشته خواهند شد اما این نکته نباید فراموش شود که مخاطبان جنگ انسان های بی گناه نیستند. آن سوی جهاد افرادی هستند که سال ها زندگی انسان ها را به جهنم تبدیل کرده و تا مرفق دستشان به خون بی گناهان آغشته است. کسانی که تا ازبین نروند، جهان روی خوش نخواهد دید. کسانی که اگر اوضاع بشریت و نقش منفی این عده در این اوضاع روشن شود، هیچ خردمندی تردیدی در عقلانیت جنگ با آن ها ندارد.

 

نکته دوم: برتری عطوفت: با همه مشکلاتی که ظهور امام زمان علیه السلام با آن مواجه است، نباید تصور کرد  شخصیت آن بزرگوار بیش از عطوفت، از خشم و غضب برخوردار است. هر چند آن بزرگوار قرار است که زمین را از عدل و داد پر کند و این کار مستلزم جهاد است، اما بعد مهمتر اخلاق ایشان عطوفت و مهربانی زائد الوصفی است که مطمئناً بر بعد جهاد و خاک کشیدن ظالمان برتری و ترجیح دارد. این مسأله فقط در مورد ایشان نبوده و بلکه در مورد دیگر حضرات معصومین علیهم السلام وجود داشته است. به شخصیت علی علیه السلام دقت کنیم. در جهاد و دفاع از کیان اسلام سرآمد بودند اما آنچه در باره آن حضرت بیش از همه وجود داشت عطوفت و مهربانی بود به حدی که حتی قاتل خود را از دریای مهرورزی خود محروم نمی کردند.

 

اما چرا شخصیت حضرت ولی عصر ارواحنا فداه این طور است و مطمئناً عطوفتشان از دیگر صفات وی برتر و مرجح است. علت اصلی را باید در مظهریت او نسبت به خداوند جستجو نمود. امام زمان علیه السلام مانند اجداد خود از جمله انبیای الهی و امامان معصوم، مظهر تام  صفاتش الهی هستند و نسبت بین صفات آن ذات مقدس نیز به همان نسبت در این بزرگان متجلی و متبلور است. از این رو اگر گفته می شود خدا دارای صفات برتر رحمت و عطوفت است و اگر در باره وی گفته شده سبقت رحمته غضبه، رحمت و بخشش و عطوفتش از غضب و خشم وی پیش دارد، حتماً و حتماً ولیّ او نیز همین طور است. او نیز جنبه اصلی و مهمتر زندگی و شخصیت وی عطوفت، مهربانی و بخشش اوست.

 

بنابراین داستان تکراری این موضوع که شمشیر آن حضرت تمام رسالت وی در سراسر جهان است، حرفی بی محتوا و بی ارزش است که حتی آیات و روایاتی که در باره آن حضرت نازل و وارد شده، بر خلاف آن هاست. مطمئناً زبان و سبک تبلیغی آن بزرگوار زبان عطوفت و محبت بوده و زبانی است که قرار است نه تنها برای مسلمانان رهگشا باشد بلکه باید بتواند همه رنج دیده های عالم را جذب خودش کند. آن ها باید آغوش مهربان آن حضرت را درک کنند و  بنا به آیه شریفه حقیقت رأیت الناس یدخلون فی دین الله افواجا را بالعیان ببینند.

ارسال نظر