دست کم از گناه کبیره پرهیز کنیم
اگر نتوانستیم بر همه گناهان فائق آییم نباید عنان را از کف دهیم و بگوییم حالا که نتوانستم پس هر گناهی خواستم انجام دهم. خداوند با این آیه مهربانی محض خود را به انسان ها نشان داده است.
تاریخ انتشار : 1395/11/19
بازدید : 490
زمان انتشار : 13:20:00

یادم هست برخی از دوستان اهل مسجد با این که اوایل خوب بودند و زندگی مؤمنانه ای را در زندگی انتخاب کرده بودند اما بعد از مدتی به دلایل مختلف از جمله وضع اجتماع یا احیاناً در برخی مواقع مشکلاتی که در منزل با آن روبرو بودند، زندگی دینی خودشان را رها می کردند. کاملاً مشخص بود که آنان قدرت مقاومت در برابر گناه نداشتند و بعد از مدتی ایستادگی خود را ناتوان احساس می کردند . آیا واقعاً اگر نتوانستیم در برابر برخی گناهان در زندگی خود ایستادگی کنیم، پس باید عطای دین را به لقایش ببخشیم و از آن مفارقت کنیم؟

 

به نظر می رسد آیه ای در قرآن کریم در این باره رهگشا باشد : » اِنْ تَجْتَنِبُوا کَباِئَر ماتُنْهَؤنَ عَنْهُ نُکَفرِّعَنْکُمْ سَیئاتِکُم؛ اگراز گناهان کبیره بپرهیزید، از گناهان کوچک شما در می‏گذریم»( سوره نساء ، آیه 31) با تأمل در این آیه ظرائفی به ذهن می رسد مهمترین بحث آن است که باید تمام توان خود را برای پرهیز از گناهان بکار گیریم اما اگر نتوانستیم بر همه گناهان فائق آییم نباید عنان را از کف دهیم و بگوییم حالا که نتوانستم پس هر گناهی خواستم انجام دهم. خداوند با این آیه مهربانی محض خود را به انسان ها نشان داده است. فرمود اگر نتوانستید همه لااقل از گناهان مهم و بزرگ پرهیز کنید. اگر این کار را کردید یعنی گناهان بزرگ را ترک کردید ، آن وقت خداوند گذشت می کند.

این موقعیت بسیار مناسبی است که آدمی بر اساس این قانون و قاعده اگر می بیند برخی از رفتارهای وی، بد و ناپسند است راه اصلاح و مغفرت را برخود نبندد. او می تواند با توبه و انابه به درگاه الهی از حصن الهی خارج نشود. امید داشته باشد و زندگی خود را به سمت خداوند ادامه دهد.

حضرت امام خمینی در تحریرالوسیله گناهان کبیره را به شرح ذیل می شمرد:

1ـ نومیدی از رحمت خدا 2ـ ایمنی از مکر الهی 3ـ دروغ بستن به خدا و پیامبر4ـ قتل 5ـ عاق پدر و مادر 6ـ خوردن مال یتیم7ـ نسبت زنا دادن 8ـ فرار از جنگ و جهاد 9ـ قطع رحم 10ـ سحر و جادو 11ـ زنا 12ـ لواط 3ـ سرقت 14ـ قسم دروغ 15ـ کتمان شهادت 16ـ شهادت به ناحق دادن 17ـ عهد شکستن 18ـ بیش از ثلث وصیت کردن 19ـ شراب نوشیدن 20ـ ربا خوردن 21ـ برای کار حرام مزد گرفتن 21ـ قمار بازی 22ـ خوردن گوشت مردار و خوک و خون و میته 24ـ در وزن خیانت کردن 25ـ هجرت به جایی که انجام وظیفه دینی ممکن نیست 26ـ کمک به ظالم 27ـ اعتماد به ظالم 28ـ حبس حقوق مردم 29ـ دروغ 30ـ تکبّر 31ـ اسراف 32ـ خیانت به امانت 33ـ غیبت 34ـ سخن چینی 35ـ سرگرمی به لهو و لعب 36ـ سبک شمردن حج37ـ ترک نماز 38ـ ندادن زکات 39ـ اصرار بر گناهان کوچک. (امام خمینی، تحریرالوسیله، ج 1، ص 274)

به نظر می رسد گناهان فوق بر انسان کمتر پیش می آید اما اگر کسی خدای ناکرده باز نتوانست از همین گناهان هم پرهیز کند گرچه گرایش او به دین بسیار ضعیف می شود اما باز امکان نگهداری از دین لااقل به صورت حداقلی فراهم است. خداوند در آیه ای دیگر می فرماید : قُلْ یا عِبادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لاتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعا ً(سوره زمر، آیه 53) به آنها بگو اى بندگان من كه بر خودتان اسراف و ستم كرده‏ايد از رحمت خداوند نوميد نشويد كه خدا همه گناهان را مى ‏بخشد كه او بخشنده و مهربان است.

فکر نمی کنم کسی این آیه را ببیند و باز نامید شود. وقتی رحمت خداوند آن قدر وسیع است که می بخشد و برای بخشش او نیز حد و حصری نیست دیگر نباید درها را بست. مگر این که انسان خودش نخواهد که در این صورت بدترین گناه را مرتکب شده است و آن نومیدی یا ایمنی از مکر حق است .

ارسال نظر