نگاه عرفا به عید فطر
عارف كه در جهت كشف حقيقت تلاش مي‌كند هدفش از روزه گرفتن اين است كه هنگامي كه به جهان نگاه مي‌كند فقط خدا را ببيند و در روز عيد فطر به وصال نايل شود.
تاریخ انتشار : 1396/4/4
بازدید : 379
زمان انتشار : 20:34:00
منبع : خبرگزاری مهر

عارف كه در جهت كشف حقيقت تلاش مي‌كند هدفش از روزه گرفتن اين است كه هنگامي كه به جهان نگاه مي‌كند فقط خدا را ببيند و در روز عيد فطر به وصال نايل شود. او به مدت يك‌ماه با خدا ارتباط برقرار مي‌كند تا اينكه روز عيد فطر فرا رسد. اگر در روز عيد خداوند را ديد و احساس كرد كه در كنارش نشسته و با او حرف مي‌زند در اين صورت روزه او مورد قبول است و آن روز برايش عيد است؛ اما اگر اين اتفاق نيفتد و خداوند را در كنارش احساس نكند روزه او تمام نشده است چرا كه به هدفش نايل نگشته است. فروغي بسطامي مي‌گويد: گر شبی در خانه جانانه مهمانت کنند/ گول نعمت را مخور مشغول صاحب‌خانه باش.

لذا در انديشه عرفا، غذا و عيد فطر تنها بهانه است؛ بهانه‌اي براي ديدار. حال مسئله اين است كه آيا اين ديدار هميشگي خواهد شد يا نه؟

مولوي مي‌گويد:

طواف حاجیان دارم بگرد یار می‌گردم/ نه اخلاق سگان دارم نه بر مردار می‌گردم  

مثال باغبانانم نهاده بیل بر گردن/ برای خوشه خرما به گرد خار می‌گردم

همچنين مي‌گويد:

بهانه کرده‌ام نان را ولیکن مست خبازم/ نه بر دینار می‌گردم که بر دیدار می‌گردم

بنابراين نگاه عرفا به عيد فطر متفاوت است و همو در جای دیگر مي‌گويد: تا سقاهم‌ ربهم‌ آمد خطاب‌/ تشنه‌ باش‌ الله‌ اعلم‌ بالصواب‌؛ یعنی گرسنگی و تشنگی کشیدن در انسان عطش به وجود می آورد تا خداوند غذا و آب معنوی را نثارش کند وگرنه کسی که سیر و سیراب است از خوردن و آشامیدن هیچ لذتی نمی برد چه بسا به درد و رنج نیز مبتلا بگردد.

ارسال نظر