محبت الهی حتی به حیوانات نجس
عرض کردم: ای فرزند پیامبر آیا این سگ را نرانم تا راحت‌تر غذا بخورید؟ فرمود: «رهایش کن؛ از خدا حیا دارم که طعامی بخورم و جانداری مقابلم ایستاده باشد و به آن غذا ندهم.»
تاریخ انتشار : 1396/3/25
بازدید : 205
زمان انتشار : 14:08:00

منش، رفتار و سجیۀ همه معصومین «احسان و کرامت» بوده؛ اما در بین اهل‌بیت، امام حسن مجتبی علیه‌السلام ملقب به «کریم» هستند؛ شیوۀ کرامت حضرت مجتبی علیه‌السلام حتی به حیوانات، از آن چیزهایی است که اگر سرلوحۀ زندگی‌مان باشد، قطعاً جامعۀ بهتری خواهیم داشت. در این‌باره روایات متعددی نقل شده است؛ اما در زمان ما با ماشینی‌شدن زندگی‌ها، این موضوع چندان مورد توجه قرار نمیگیرد. اگر ما به عنوان یک فرد از جامعه، کمی بیشتر به فرهنگِ زیستی‌مان توجه کنیم، زندگی متعالی برای نسل های بعدی هموارتر خواهد بود.

🔸 یکی از موضوعات مهمی که خوب است به‌خصوص در ماه مبارک رمضان هم بیش از پیش به آن توجه کرد، «حقوق حیوانات» است؛ همان موجودات زنده‌ای که مثل ما در شهر و دیارمان زندگی میکنند و معمولاً مورد بی‌رحمی و بی‌توجهی قرار میگیرند. اگر سه راهکار خیلی ساده را انجام دهیم، در زندگیمان لطافت و کرامت لذت‌بخش‌تر از همیشه جلوه می‌کند:

🔻 اول اینکه به تأسی از مولایمان، باقی‌ماندۀ غذای خود که معمولاً دور میریزم را برای حیواناتی مثل سگ و گربه و پرنده‌های کوچک محله کنار بگذاریم.
🔻 دوم اینکه در رفت‌وآمدهایمان به‌خصوص در حین رانندگی بیشتر مواظب حیوانات باشیم.
🔻 سوم هم اگر میتوانیم، در گرمای تابستان یک لیوان آب در پشت‌بام یا حیاط‌خلوت یا بالکن منزلمان بگذاریم تا پرنده های تشنه از آن آب سیراب شوند.
لازم نیست عاشق حیوانات باشیم یا آنها را درون خانه‌مان نگه داریم، فقط کافیست کمی مهربان‌تر باشیم مثل امام‌مان...

🔸 این روزها، شاید به این حدیث و امثالش بیش از هر زمانی نیاز داشته باشیم:
من بعض کتب المناقب المعتبرة بإسناده عن نجیح قال: رأیتُ الحسن‌بن‌علی علیه‌السلام یأکلُ و بَینَ یَدَیه کَلبٌ، کُلَّما أکَلَ لُقمَةً طَرَحَ لِلکَلبِ مِثلَها؛ فقلتُ له: یابن رسول‌اللّه ألا أرجَمُ هذا الکلب عن طَعامِک؟ قال: دَعهُ إنّی لأستَحیی مِنَ اللّه عزّوجَلّ أن یکونَ ذو روحٍ یَنظُر فی وَجهی، وأنا آکُلَ ثمّ لا أطعَمَه.

🔹نجیح گوید: دیدم امام حسن علیه السلام غذا میخورد و سگی در مقابلش بود؛ هر لقمه ای که حضرت میل میفرمود، لقمه ای نیز برای سگ می‌انداخت. عرض کردم: ای فرزند پیامبر آیا این سگ را نرانم تا راحت‌تر غذا بخورید؟ فرمود:
«رهایش کن؛ از خدا حیا دارم که طعامی بخورم و جانداری مقابلم ایستاده باشد و به آن غذا ندهم.»

( مسند امام مجتبی علیه السلام ص 130 / بحار الأنوار، ج 43، ص 352)

ارسال نظر