خدا ، سکوت و آرامش
خداوند نه تنها خودش آرام و با سکونت است بلکه حتی یاد و نام او موجب آرامش خیال و روح است. آیه معروف الا بذکر الله تطمئن القلوب می فهماند که اهل انس با پروردگار و یاد و ذکر شیرین او آرامش دارند و این آرامش را در هیچ جای عالم نمی توان یافت.
تاریخ انتشار : 1395/12/20
بازدید : 1298
زمان انتشار : 19:14:00

کسی که می خواهد با خداوند انس بگیرد و او را در زندگی خویش مد نظر قرار دهد، باید مثل او باشد. همنشینی که مانند طرف مقابل خود نباشد هیچوقت همنشین خوبی نیست یا بهتر است بگوییم اصلاً همنشین نیست. همنشینی با خداوند تنها با همانندی نسبت به او تحقق می یابد. خداوند آرام و ساکن است. غوغاها مال کسانی است که نیازمندند و دایم به دنبال رفع نیاز به هر دری می زنند. آن که نیاز ندارد یا رافع نیازش را یافته است، آرام می یابد. از این رو برای آن که با او باشیم باید مانند او از غوغاهای بیهوده و بی ارزش پرهیز کنیم. باید بدانیم که او تمام نیازهایمان را از بین می برد. لازم نیست که دغدغه های متعدد داشته باشیم . با او که بودیم همه چیز بدست می آید. با او موقر و با سکونت است و دوست دارد کنارش با آرامی و بی دغدغه قرار گیریم. آرام و آرام بدون آن که دنیای وسوسه گر ما را به دنبال خود نبرد و اضطرابش را به ما منتقل نکند.  عرفای الهی نیز همین گونه بودند و در زندگی خویش آرامش را تجربه کردند. خداوند نه تنها خودش آرام و با سکونت است بلکه حتی یاد و نام او موجب آرامش خیال و روح است. آیه معروف الا بذکر الله تطمئن القلوب می فهماند که اهل انس با پروردگار و یاد و ذکر شیرین او آرامش دارند و این آرامش را در هیچ جای عالم نمی توان یافت.

ارسال نظر