کسی که روحانی زیست ...
شاید بتوان گفت بزرگترین و مؤثرترین کار آیت الله رودباری مسئولیت وی نسبت به مدرسه علمیه جامع رشت بود. او به جای آن که در مسؤولیت های مختلف دولتی و غیر دولتی را بپذیرد تمام همت خود را بکار گرفت تا شخصیت های بزرگ و ارزشمندی را برای ترویج دین مبین اسلام و تشیع ناب علوی به لحاظ علمی و معنوی پرورش دهد و بحمدلله در این باره توفیقات بسیاری داشت.
تاریخ انتشار : 1401/1/18
بازدید : 137
زمان انتشار : 18:28:00

کمتر کسی است که یاد چهره اش تو را به یاد خدا بیندازد. آیت الله رودباری تنها کسی بود که هر شخصی حتی مثل بی سرو پایی مانند من می توانست با دیدن چهره مبارکش بیاد خدا بیفتد. او کسی بود که به معنی واقعی هیبت روحانی داشت. عظمت وجودی او به حدی بود که وقتی با او صحبت می کردی گویا با فردی معصوم سخن می گویی که گناهی مرتکب نشده است. اطاعت و تقوا از تمام حرکات و سکنات او مشخص بود.
برای اقامه نماز پشت سر این بزرگوار وقت زیادی صرف می کردم. قنوت بسیار زیبا و دلنشینش که گویا خدا را در برابر خود تصور میکرد و دعا را با صدای رسا می خواند هنوز در گوشم هست. ربنا اغفر لنا و لوالدینا و لوالدی والدینا ... چه لحظات مبارکی بود که در مسجد نم گرفته صفی به یمن آن بزرگوار می توانستیم به اندازه وسع اندک خود ، عظمت خدا را درک کنیم. طوبی له و حسن مأب

برای اطلاع دوستان از زندگی آن بزرگوار اجمالی از زندگی وی را در ذیل می آورم

آیت‌الله سید مجتبی رودباری متولد ۱۳۱۲ در نجف اشرف بود که از سال ۱۳۱۹ همراه با پدر خود به رشت عزیمت کردند.

 

تحصیلات

آیت الله رودباری پس از گذراندن دوره ابتدایی در رشت، در مهرماه ۱۳۲۶ شمسی به امر والد بزرگوار خود توفیق ورود به طلبگی را پیدا کرد و به همین منظور در نزد آیت الله ضیابری کتاب جامع المقدمات را فرا گرفت. آیت الله سید مجتبی رودباری در حالی که سه سال در حوزه علمیه رشت به فراگیری علم و دانش اشتغال داشت در سال ۱۳۲۹ شمسی برای ادامه تحصیلات به حوزه علمیه قم رفت و ۱۴ سال در جوار مرقد مطهر حضرت معصومه (سلام الله علیها) به فراگیری دروس مشغول شد. وی در سال ۱۳۴۳ به امر پدر گرامیشان حوزه علیمه قم را به قصد عزیمت به حوزه علمیه نجف اشرف ترک و مدت ۱۵ سال در جوار مرقد حضرت علی(علیه السلام) به فراگیری فقه و اصول پرداخت.

 

وی در زمان تحصیل در حوزه‌های علمیه قم و نجف اشرف توفیق تشرف به مدت ۲۳ سال در درس حضرت امام (رحمه الله علیه) را داشت. از دیگر اساتید وی می‌توان مرحوم آیت الله حاج سید محمود ضیابری، حاج شیخ محمدعلی امنیان،آقا میرزا جعفر سبحانی تبریزی، میرزا محمد تقی ستوده اراکی، حاج سید عبدالکریم اردبیلی، شهید مفتح همدانی، علامه طباطبایی، آیت الله العظمی بروجردی، آیت الله العظمی میرزا هاشم آملی، آیت الله خوئی و آیت الله العظمی حکیم را نام برد.

 

آیت الله سید مجتبی رودباری، سابقه تحصیل در محضر امام خمینی (رحمه الله علیه)  را داشت. در سال ۱۳۲۹ هجری شمسی که به قم مشرف شد در مرحله سطح بود. وقتی می‌خواست درس خارج را شروع کند بدواً خدمت آیت الله شیخ عباس شاهرودی و آیت الله العظمی بروجردی رفت که دو سال افتخار تلمذ این بزرگواران را داشت و بعد خدمت امام خمینی( رحمه الله علیه) رسید. البته در حین اینکه خدمت آیت الله بروجردی می‌رسید، خدمت امام خمینی(رحمه الله علیه) هم در مسجد سلماسی بود.

 

فعالیت های فرهنگی

آیت الله سید مجتبی رودباری در شهریور ۱۳۵۸ شمسی به ایران عزیمت و وارد شهر رشت شد. ایشان همه روزه در مسجد صفی رشت( مسجد صفی تاریخی‌ترین مسجد شهر رشت در محله‌ای به همین نام واقع شده و به نام‌های مسجد سفید و شهیدیه نیز معروف است) که از مساجد فعال رشت در زمان انقلاب و پس از آن بوده و محل تجمع نیروهای مومن و انقلابی است به اقامه نماز می پرداخت.

مسجد صفی طبق عبارتی که روی یک کاشی در داخل محراب دیده می شود در سال ۱۳۳۴ هجری قمری (۱۲۹۵ ه.ش) به دست حاجی یوسف کاشی ساز تجدید بنا شد.این مسجد در دوران انقلاب از پایگاه‌های اصلی تجمعات مردمی و هدایت مبارزات مردمی، پخش اعلامیه‌های امام و نشست‌های انقلابی بود.

 شاید بتوان گفت بزرگترین و مؤثرترین کار آیت الله رودباری مسئولیت وی نسبت به مدرسه علمیه جامع رشت بود. او به جای آن که در مسؤولیت های مختلف دولتی و غیر دولتی را بپذیرد تمام همت خود را بکار گرفت تا شخصیت های بزرگ و ارزشمندی را برای ترویج دین مبین اسلام و تشیع ناب علوی به لحاظ علمی و معنوی پرورش دهد و بحمدلله در این باره توفیقات بسیاری داشت.

 

از دیگر اقدامات فرهنگی آیت الله رودباری کتابخانه عمومی «حضرت امیرالمومنین (ع)» بوده که هر روزه عده‌ بسیاری از نوجوانان و جوانان به ویژه قشر دانش‌آموز و دانشجو از این مکان فرهنگی بهره‌ فراوان می‌بردند.

 

وفات

وی در دوم فروردین سال ۱۴۰۱ رحلت کرد.

ارسال نظر